Reviews-A descoberta do paraíso-lir

lAATSTE REVIEWS

Janneke van Hoven

Ongeveer dertig jaar zit ik in het vak van redacteur/corrector. In deze functie heb ik heel veel gelezen. Bijna alles is in die jaren voorbijgekomen, van doorwrochte theologische werken tot kinderboeken en van afstudeerscripties tot vertaalde romans. Af en toe kwam er een egodocument voorbij, maar zelden was ik zo onder de indruk van een autobiografie als van het onderhavige. De inhoud is intrigerend, en de vorm laat zien dat de schrijver verstand heeft van compositie.

De ontdekking van het paradijs is niet zomaar een levensverhaal, het is een odyssee, een zoektocht. En dan niet alleen de zoektocht van Eric Visser, zodat het boek slechts interessant zou zijn voor degenen die hem kennen of geïnteresseerd zijn in het werk dat hij doet. Homerus’ Odyssee gaat immers ook niet alleen over Odysseus, maar is het verhaal van ieder mens die op zoek gaat, hoogte- en dieptepunten doormaakt en uiteindelijk veilig thuiskomt.

Ik heb Eric leren kennen als een kleurrijk figuur. Hij is een man die niet schroomt moeilijke en gevaarlijke situaties onder ogen te zien en onverschrokken de confrontatie aangaat.

Hij was een internationaal bekend kunstschilder. Op de leeftijd waarop de meeste mensen van hun pensioen gaan genieten heeft hij alles wat hij had – en dat was véél – opgegeven, om kinderwerk te gaan doen in de sloppenwijken van Sao Paolo. Inmiddels zijn er projecten in onder andere Guinea Bissau, Angola, Mozambique en Pakistan.

-o-o-o-o-o-o-o-

Adry de Gee-Hilbrands  

Een boeiend geschreven boek, waarin Eric de zoektocht naar de bestemming van zijn leven beschrijft.

Dit boek bevat een boodschap aan ons als lezers. Willen wij alles van onszelf opgeven om Jezus Christus te volgen? Willen we Hem gehoorzamen en onze plaats in zijn grote plan innemen?

Eric, met Dominique als zijn trouwste hulp en supporter, heeft dit avontuur aanvaard.

Het is uiteindelijk een Braziliaans avontuur geworden, in de favela’s, onder de minsten van de minsten, waar hij Gods liefde heeft laten zien. Hij heeft er onder andere een onderwijsprogramma geïnitieerd. Maar lees zelf over de moeite en strijd waarmee dit gepaard ging.

Zelf heb ik in Brazilië een deel van de resultaten van Erics inspanningen mogen zien en ervaren. Ik ben zeer onder de indruk en ik ben ervan overtuigd dat bij God alle dingen mogelijk zijn!

-o-o-o-o-o-o-o-

Bob Wielenga

Eric noemt de kerk ergens ‘een kreupele beelddrager van Christus’. Als zijn bruid is zij te vaak even ontrouw als de vrouw van de profeet Hosea, van wie we lezen dat ze haar man in de steek liet om haar beroep als prostituée weer op te pakken. Toch nam Hosea haar terug, zoals God zijn volk Israël na elke crisis weer in liefde omarmde.

Deze les leren we van de kerkgeschiedenis: steeds kwam er een reformatie of revival na tijden van geestelijke ingezonkenheid. In ons persoonlijke leven is dat niet anders. Eric is daar een goed voorbeeld van. Hij raakte het geloof van zijn ouders kwijt, maar vond het toch weer terug. Uit genade alleen, zeggen we dan! God wekt leven uit de dood; daar is dit boek een sterk getuigenis van.

Eric zag in Jeruzalem een zwarte raaf op een rots zitten als symbool dat God zijn profeten voedt. Ik zie een witte duif door zijn boek vliegen als symboold dat Jezus door zijn Geest altijd met hem was en is, en ook in de toekomst zal zijn met het werk dat hij samen met zijn vrouw heeft mogen beginnen. Dat beloofde Hij voor zijn hemelvaart, en daar mogen we op vertrouwen.

-o-o-o-o-o-o-o-

Sjaak de Winter

De ontdekking van het paradijs was voor mij niet zo zeer het laatste hoofdstuk, maar vooral de weg die Eric Visser bewandelde nadat hij zijn roeping vond. Hoewel hij verkeerde te midden van mensen die ver van het paradijselijke idee leven, deed hij wat zijn hand vond om te doen. Zijn leven als bohemien bracht hem bij de echte bohemiens van het zigeunerkamp waarover hij aangrijpend schrijft. Deze kunstschilder schildert met woorden en beelden die het hart aanspreken en het boek voor mij tot een absolute pageturner maakten.

-o-o-o-o-o-o-o-

Wim de Jong

‘De God die mij langs heel veel omwegen naar die plek en die situatie had geleid, had tienduizend kilometer daar vandaan de omstandigheden zo geleid dat op datzelfde moment mijn vrouw exact hetzelfde besluit had genomen,’ schrijft Eric in hoofdstuk 13.

Dit boek is het verhaal van een man die na vele omzwervingen zijn doel bereikt. Als kind al ontving Eric Visser zijn roeping: Gods tranen laten zien. Door de beschreven vriendschappen, ontmoetingen, gesprekken en profetieën heen wordt de liefdevolle leiding van zijn hemelse Vader zichtbaar. Na zichzelf na alle omzwervingen te hebben overgegeven, wordt duidelijk wie Eric als inmiddels zestiger, samen met zijn vrouw Dominique, is geworden voor kinderen in moeilijke omstandigheden.

Dit boek is voor iedereen een bemoediging: het is nooit te laat om ons levensdoel na te jagen en vanuit goddelijke leiding in de wereld te leren leven.

Het zou de lezer zomaar in zijn of haar bestemming kunnen brengen, misschien wel net als dit echtpaar, in antwoord op de vraag van al die kinderen wereldwijd.

-o-o-o-o-o-o-o-

Manuel van den Ouden

Pas in 2015 heb ik Eric – en zijn lieve maatje Dominique – persoonlijk leren kennen. Dit boek geeft een zeer bijzonder verslag van de levensreis waarvan het doel Eric duidelijk voor ogen stond: Jezus leren kennen in de praktijk en Hem volgen, en anderen oproepen ook naar de stem van God te luisteren. In 2017 ben ik samen met mijn zoon Edwin en schoonzoon Harm Jan in Brazilië geweest om met Eric projecten van Children Asking te bezoeken. Door het werk in de favela’s voor kinderen en weduwen die leven onder zeer moeilijke omstandigheden wordt Gods liefde getoond.

Eric en Dominique hebben het ‘paradijs’ ontdekt in het werk voor Children Asking en het boek geeft ons – persoonlijk en als kerken – een opdracht om dat werk voort te zetten, in Jezus Naam!

-o-o-o-o-o-o-o-

Jean-Eric Visser

‘Sommige mensen vragen mij wel eens: “Heb jij Jezus ooit gezien?” Dan zeg ik: ‘Ja, op Paasmorgen 1982 aan de oever van de Seine in Parijs, maar ik heb hem pas herkend in 2002 op een pleintje in de buurt van metro Ahangabau in Sao Paulo.”’

Vanaf de Rotterdamse hongerwinter tot en met de honger in de Braziliaanse sloppenwijken – in het levensverhaal van mijn vader lijkt God soms heel ver weg. De hulpbehoevenden van deze aarde zijn een rode draad in het pad dat mijn vader aflegt. Of het nu het Joodse buurmeisje is dat gedeporteerd werd, de noodkreet van een Rotterdamse straatprostituee is, of het de Oost-Duitse vluchtelingen zijn die met zijn hulp de grens over gesmokkeld werden, of de Braziliaanse straatkinderen – God komt steeds dichterbij in het leven van mijn vader en Zijn hand is steeds duidelijker zichtbaar.

Dit verhaal bestrijkt verscheidene decennia, elk met hun eigen dynamiek in het leven van mijn vader. Allereerst is er een artistieke zoektocht die in de roerige zeventiger jaren tot grote successen leidt. Het najagen van een droom lijkt gelukt te zijn. Hoogtepunten en dieptepunten wisselen elkaar af. Met als absoluut dieptepunt de dood van zijn beste vriend.

In het begin van de jaren ’80 vinden er drastische veranderingen plaats in het leven van mijn vader. Hij laat alles achter, net als voorbeeld Vincent van Gogh, en vestigt zich in het kunstzinnige Parijs. Dit is echter de start van een nieuwe zoektocht, een spirituele zoektocht. Tot die tijd was God ‘dood’, maar nadat er een aantal bijzondere synchroniciteiten hebben plaatsgevonden herontdekt hij God in de Notre Dame, op paasmorgen 1982. De Notre Dame in Parijs is de plek waar ik twee jaar later gedoopt ben. Een jaar daarvoor heeft mijn vader mijn moeder ontmoet, wat niet gebeurd zou zijn zonder de grote kentering van enkele jaren eerder.

‘Waarom verspil je je talenten aan de gekroonde hoofden van deze aarde en wijd je ze niet aan de mensen die het harder nodig hebben?’ vroeg mijn oom aan mijn vader nadat hij de opdracht van een staatsieportret van kroonprins Willem-Alexander had voltooid, bij het aanbreken van het nieuwe millennium.

Tien jaar eerder bevond mijn vader zich bij het sterfbed van mijn opa die in een droom mijn vaders toekomst heeft gezien in een metafoor. Zijn toekomst was inderdaad niet het schilderen van de gekroonde hoofden der aarde, maar het redden van de hulpbehoevenden op deze planeet. Voor deze levensopdracht was echter nog een staatsieportret nodig. Dat kwam er in opdracht van Unesco: het portretteren van Braziliaanse straatkinderen. Een reis naar Brazilië volgde en tijdens deze reis kreeg het leven van mijn vader opnieuw een drastische wending. Zijn artistieke en spirituele zoektocht waren voltooid en alles wat hiervoor gebeurd was – hoogte- zowel als dieptepunten – viel definitief op zijn plaats. Deze nieuwe levensfase van mijn vader heb ik zeer bewust meegemaakt.

Ik raad u aan om het staatsieportret van de kinderen uit de Braziliaanse favela te bekijken. Elk kind op de voorgrond van dit schilderij kent een eigen ontroerend verhaal dat mijn vader in dit boek beschreven heeft. Hoe hartverscheurend sommige vertellingen ook zijn, er klinkt altijd een sprankje hoop in door, omdat mijn vader deze kinderen de boodschap wil meegeven die hij gedurende zijn levenspad heeft gekregen. Meer zal ik niet vertellen, leest u zelf maar.

-o-o-o-o-o-o-o-